Hoe kunnen Alzheimer-patiënten verantwoordelijkheid voor eigen leven in handen houden?

Hoe kunnen Alzheimer-patiënten verantwoordelijkheid voor eigen leven in handen houden?

Enkele maatregelen kunnen leven van Alzheimer-patiënten beter helpen organiseren

Leven met of leven als Alzheimer-patiënt vergt wel enig organisatietalent. Zeker in de eerste fase van de aandoening kan de patiënt zelfstandig blijven leven, tenminste wanneer met een aantal dingen rekening worden gehouden. Het leven van een Alzheimer-patiënt vergt met andere woorden enkele maatregelen die zijn of haar leven beter helpen organiseren. Die maatregelen kunnen, indien ze routine worden, het dagelijks leven grondig veranderen.

Op de eerste plaats kan het belangrijk zijn om een vertrouwensman onder de arm te nemen, iemand die bijvoorbeeld een reserve set huissleutels in bezit heeft. Die kan regelmatig eens komen kijken of alles nog in orde is. Voor hulp bij de dagdagelijkse bezigheden kan er beroep worden gedaan op een organisatie die onder andere zorgt voor boodschappen, koken, vervoer enzovoort. Tegenwoordig is op dat vlak heel wat mogelijk.

Wat de sanitaire voorzieningen betreft: vraag een vriend of familielid om zaken als wc, douche, bad enzovoort te helpen organiseren. Zo'n regeling vergt weliswaar heel wat organisatietalent, maar zal alleszins een grote stap in de goede richting betekenen. Vrienden of familieleden kunnen ook bijspringen wat betreft post, elektrische toestellen enzovoort. Vooral ‘gevaarlijke' dingen moeten goed in de gaten worden gehouden. Hou in ieder geval een aantal noodnummers (ziekenhuis, politie) bij de hand. Een Alzheimer-patiënt die nog zelfstandig leeft, krijgt best een paar keer per dag bezoek van kennissen om te kijken of alles in orde is. Rokers verdienen speciale aandacht.

Wat het in handen houden van de verantwoordelijkheden betreft: op de eerste plaats moeten er duidelijke afspraken worden gemaakt wat betreft de financiële kant van de zaak. Alzheimer-patiënten verliezen vaak de mogelijkheid om hun financiën nog zelf in handen te houden. Ook het maken van goede afspraken met de bank zelf, bijvoorbeeld wat betreft het geven van volmachten, kan een stap in de goede richting betekenen.

Op een bepaald punt kan het voor Alzheimer-patiënten toch te gevaarlijk worden om alleen te leven. Op dat moment zal de situatie moeten herbekeken worden. In afwachting kunnen Alzheimer-patiënten echter perfect op hun eentje blijven leven, zeker wanneer vrienden, familie en overheid een handje toesteken. Mits enkele kleine aanpassingen kan de veiligheid van Alzheimer-patiënten makkelijk georganiseerd worden.

Syndicatie